زندگی، پیش از مهارت، مساله میخواهد

همانطور که امروزه رسم است ما فرزندانمان را به مدرسه و کلاس‌های #مهارتی مانند موسیقی و زبان می فرستیم تا بتوانیم آتیه آنها را به وسع خود تضمین کنیم؛ در گذشته نیز رسم بر این بوده که کودکان مهارتهای فراخور زمان خود را بیاموزند. به همین سبب دختران در مطبخ و یا پرستاری از فرزندان کوچکتر و پسران در سواری و تیراندازی و شکار نزد بزرگترهای خود آموزش میدیدند.

در واقع به رغم همه پیشرفتها و دانش افزایی ها، در اصل ماجرا تفاوتی حاصل نشده و ما نیز مانند قدما در پی آموختن مهارت لازم برای چگونه زیستن به فرزندانمان هستیم. طبعاً این مهارتها به فراخور زندگی امروز تغییر یافته اما کار همان است و راه همان. جالب است بدانید که شیوه نخبگان در یونان باستان غیراز این بوده و آنها آموختن چرا زیستن را مقدم بر چگونگی آن میدانستند. در یونان مدارس متعددی از جانب فلاسفه و حکما برقرار بوده و مردم با اشتیاق در آنها حاضر میشدند.

نمونه مشهور این رویه، فیلیپ است که به عنوان پادشاه وقت یونان برای فرزند خود، ارسطو را به عنوان معلم فلسفه برمیگزینند. این پسر تا سن شانزده سالگی تحت تعالیم ارسطو قرار داشته و بعد از فرمانروایی، بزرگترین گستره سلطنت را از آن خود میکند و این فرزند کسی نیست جز اسکندر. او هرگز در هیچ جنگی شکست نمیخورد و امپراتوری بزرگ ایران را نیز در سلطه خود در می آورد و این فرزند کسی نیست جز اسکندر مقدونی.

در اینجا سخن از جنایات و خدمات اسکندر نیست، بلکه دغدغه در آموزش فرزندان است که ما را به توجه وا می دارد. اگر خودمان از کسانی هستیم که با انبوهی از مهارتها و یا شاید موفقیتهای ظاهری (مثل ثروت، موقعیت، قدرت، شهرت و…) هنوز نمیدانیم که برای چه زندگی میکنیم به آن سبب است که آموزش ما در چگونه زیستن خلاصه بوده نه در چرا زیستن. بد نیست تامل کنیم که مجموعه مهارتهایی که برای فرزندانمان در نظر گرفته ایم برای چه #معنا و چه هدفی است. در واقع «مساله زندگی» فرزندان ما چیست و برای آموختن چرایی زندگی، به کدام استاد دسترسی دارند؟

2 دیدگاه

  1. 3pd می گوید :

    پیداتون کردم.علی کوچولو خوبه؟ابجی داداش نداره؟ مامان مهربان خوبه؟
    امروز واسه یه تست ضربان قلب و تنفسم رو شمردم، یاد مهربان افتادم که نفس های علی رو در یک دقیقه چندین بار در روز طی یک هفته شمرده بود جوری که دکتر تعجب کرده بود

پاسخ دهید